هدیه روز ارتباطات .......
امروز مصادف است با روز ارتباطات و روابط عمومی . و به همین مناسبت قصد داشتم که مطلبی به رشته تحریر درآورم .می خواستم به این نکته بپردازم که هرگونه حرکت تازه اعم از اکتشاف یا اتفاق مهم محصول یک ارتباط است و هیچگاه نمی توان در انزوا به انتظار معجزه نشست . می خواستم از سه نوع ارتباط انسان سخن بگوییم ، ارتباط انسان با خدا ، ارتباط انسان با انسان و ارتباط انسان با خود .... و در نظر داشتم که از تنزل جایگاه رفیع روابط عمومی به یک تدارکاتچی در برخی ادارات و انتساب عده ای کم سواد بعنوان مدیر روابط عمومی شکوه کنم ... اما شنیدن خبر توقیف زود هنگام روزنامه یاس نو مرا وادار کرد تا مسیر قلمم را تغیر دهم و چند خطی از مصائب روزنامه نگاران آزاد اندیش بنویسم .مگرمی شود شعار افزایش دامنه ارتباطات را بر زبان جاری کرد ، اما از آزادی مطبوعات بعنوان یکی از سازنده ترین وسایل ارتباط جمعی و رکن چهارم دموکراسی غافل بود ؟! براستی که بروز چنین رفتاری را می توان یک ضایعه برای جامعه ارتباطی ایران دانست .... توقیف یاس نو بیشتر به یک لطیفه شبیه بود تا یک خبر . روزنامه ای پس از شش سال توقیف ، مجددآ منتشر می شود و بعد از همان یک شماره نخست با یک چشم بر هم زدن حکم توقیف را در دستان خویش می بیند . هرچند که رویارویی با چنین برخوردها یی برای مطبوعات اصلاح طلب امری عادی است اما براستی فضای فرهنگی ما تاکی باید شاهد این برخوردها باشد ؟! چرا همچنان یکسونگری ها د امنه تحمل اندیشه مخالف را در نظر آقایان مسدود می کند؟! آیا این می تواند آیه ای روشن از رفعت ، برادری و متانت معنوی باشد ؟! ... اکنون که در آستانه برگزاری انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری هستیم انتشار روزنامه ای منتقد مانند یاس نو که بخش قابل توجه ای از تفکر اصلاح طلبان را اشاعه می داد ، می توانست در حرارت بخشیدن به فضای انتخابات، جلب مشارکت مردم و اطلاع رسانی در این راستا بسیار موثر ظاهر شود . اماصدافسوس که .................
