جز یاد چه می ماند ...

آخرین روزهای خردادماه عجین است با نام دو مجاهد شهید یا بهتر است بگوییم  دو ستاره درخشان  سپهر اندیشه ایران معاصر ، یعنی  دکتر علی شریعتی و دکتر مصطفی چمران ... ای کاش می توانستیم که در این روزهای پرحرارت ،فارغ از هرگونه دعواهای سیاسی کمی با خود خلوت کنیم و به جانمایه فکری این دو بزرگوار و  ضرورت ارج نهادن به آنها در این ایام بیاندیشیم . ای کاش بتوانستیم با یک نگاه واقع بینانه  و با پرهیز از تعصبات و تلقینات کاذب وبی اساس ،راه ارتباط میان نسل امروز را با مرام و منش شریعتی و چمران  هموارتر بساختیم.

 پذیرش مسئولیت ریاست کمیته هنرمندان   و برگزاری جلسات مختلف انتخاباتی  ، این روزها تمامی دلمشغولی مرا تشکیل می دهد . عکس بالا نیز مربوط به یکی از همین جلسات است . در کنار من نیز جناب آقای نعمت نعمتی (نویسنده و پیشکسوت تئاتر ) را می بینیدکه در این ایام هم بعنوان مجری جلسات و هم در مقام مشاوری خوش ذوق و خلاق یاری گیر کمیته هنرمندان بود .بهرحال این دلمشغولی ها علی رغم فراز و نشیب های مختلف وکسب تجارب ارزشمند ، بطور زاید الوصفی مرا از فضای وبلاگ نویسی و پرداختن در این مجال محروم کرد !

                              فراتر از یک خاطره ....