عرفان، آزادی، برابری

                           آفرین بر پزشکان !

در خبرها خواندم که جمعی از پزشکان اصلاح طلب با ارائه یک لیست مشترک  در  انتخابات سازمان نظام پزشکی کشور به رقابت می پردازند .در نظرمن ایجاد چنین ائتلافهایی در صنوف مختلف می تواند موجبات شفافیت و تعهد را فراهم کند . شفافیت  در طرح مواضع و آرمانهای سیاسی و تعهد تشکیلاتی به شعارهای مطرح شده در تبلیغات انتخاباتی . متاسفانه ما همیشه عادت کرده ایم که ائتلاف انتخاباتی را تنها در رقابتهای وسیع و عمومی  مانند انتخاباتهای مجلس و شوارها معنا کنیم و چندان کارآیی صنفی برای آن قایل نیستیم .

                                                او می آید ؟!

 آیاخاتمی در انتخابات کاندیدا می شود ؟ این اولین سئوالی است که  این روزها  از سوی  اقشار مختلف در وادی انتخابات ریاست جمهور مطرح می شود ... همه می دانند که ورود خاتمی به عرصه رقابت انتخاباتی ، بسیاری از معادلات را  بر هم می زند و شرایط  رقابت را تغیر می دهد . اما خاتمی تاکنون خبرشفافی در مورد آمدن یا نیامدن  خویش مطرح نکرده است . و همچنان ورودش در هاله ای از ابهام قرار دارد .  وضعیت آمدن ونیامدن خاتمی و تعلیق این موضوع از جانب ایشان در برابر درخواستهای بیشمار گروهها و شخصیتهای  ملی و مردمی به گونه ای است که اگر از صداقت و تواضع او شناختی  نداشتم ، بطورقطع  نظری متفاوت در مورد ایشان به ذهنم خطور می کرد  .اما منزلت و مقام خاتمی  چنان  است که هیچ انسان منصفی نمی تواند به راحتی به او بدبین شود .چرا که خاتمی در عمل بارها  ثابت کرده است که به هیچ عنوان قصد بزرگنمایی کاذب و اسطوره سازی از خویش را ندارد .  در سپهر اندیشه او مصلحت ملت و میهن در جایگاه رفیعی قرار دارند .  و اکنون بسیار خوش بینم که سکوت او  در برگیرنده خرد ودوراندیشی ملی  باشد . هرچند که خاتمی نیز عاری از ایراد نبوده و نیست . بدون شک در کارنامه او اشتباهات و فرصت سوزی هایی به چشم می خورد اما ارزشها فکری ، ایمان و عمل او می تواند روند  بسیاری از نابسامانی های امروز را متوقف کند .بهرحال خاتمی که خود از موجسواری گریزان بود اکنون در برابر موجی از حامیان خویش می بایست عقلانی ترین تصمیم را بگیرد . بی تردید او هم مثل ما دغدغه تداوم اصلاحات را دارد . 

                        هرکس که تو را شناخت جان را چه کند ؟ 

  با نزدیک شدن به شبهای پایانی دهه اول محرم و فرارسیدن شبهای تاسوعا و عاشورای حسینی (ع) ابراز شور و اشتیا ق  عاشقان سیدالشهدا در مراسمهای عزاداری آن حضرت دوچندان می شود . حتی افرادی که بنا به دلایلی قادر به حضور در مساجد و تکایا نیستند در خلوت خانه با خواندن زیارت عاشورا و یا پخش صدای نوحه ها سهیم در مجالس مولای عشق می شوند وبا عزت و آزاده گی او روح خویش را عجین می کنند . براستی منشا این عشق کجاست ؟  

                                   کارگزاران هم توقیف شد!

داشتم کم کم به وجود انگشت شمار جریده اصلاح طلب ، به مانند  آب باریکه هایی  جهت انعکاس اخبار و تجلی اندیشه های جریان اصلاحات  در فضای رسانه ای ایران امروز امیدوار می شدم که متاسفانه خبر توقیف یکی بعد از دیگری نظرم را نسبت به اوضاع کنونی نگران تر کرد  ! ... بعد از توقیف جریده هایی مانند  شهروند امروز ، شرق ،نیم نگاه ، ( همچنین توقف انتشار گل آقا) حالا نوبت به روزنامه کارگزاران رسید . روزنامه ای که هرچند ارگان یک حزب مشخص را یدک می کشید  و انتظار هم  می رفت که بستر فکری و خبری تکنوکرات ها باشد ، اما  انصافآ در مدت انتشار و در حد توان خود توانست در نظام اطلاع رسانی و تقویت رسانه ای  تمامی طیفهای جریان اصلاحات نقش قابل تقدیری ایفا کند .و از سویی دیگر هیچگاه به تخریب رقیب ویابایکوت خبری آنها اقدام نکرد .توقیف کارگزاران در شرایطی صورت پذیرفت که در آستانه برگزاری انتخابات دهم ریاست جمهوری جریان اصلاحات بشدت نیازمند به فضای رسانه ای جهت برقراری ارتباط با اقشار مختلف جامعه است .  دراین وادی بیانیه جبهه مشارکت برخی از دغدغه های اصلاح طلبان را بیان می کند .

                                               این روزها ... 

امروز مصادف است با اولین روز ماه محرم و در عین حال مقارن با ایام تولد حضرت عیسی مسیح (ع) و  قرار گرفتن در آستانه آغاز سال ۲۰۰۹ ... جهان در حال ورود به برهه ای تازه از تاریخ است . در خبرها می شنویم که موج خشونت و نسل کشی در نوار غزه همچنان ادامه دارد .عراق همچنان آبستن حادثه است  و...  این روزها همه از عدالت و صلح مسیح (ع)و آزادمردی و خلق  حماسه  حسینی (ع) سخن به میان می آورند  .اما در عمل شاهد هستیم که گفتمان معنویت و فضیلیت اخلاقی در نزد برخی از مدعیان دین و اخلاق غریب و مظلوم است .  در چشم برهم زدنی هزاران برچسب وافترا  تقدیم به انسانهای صالح و آزاداندیش می گردد .و هر صاحب قدرتی نابسامانی های موجود را به گردن دیگر رقیب خویش  می اندازد . به راحتی میبینیم که در عرصه های مختلف ، هدف وسیله را توجییه می کند  و سیاست ماکیاولیستی بیشتر از گذشته نمایانگرمی شود .براستی دراین میان بینش حسینی (ع) کجاست ؟ او که انسانها را بیش از هرچیز به آزاده گی و شهامت دعوت می کرد .حتی اگر جرعه ای از شربت دینداری را ننوشیده باشی . او که در راه اصلاح امور به تمام لذتهای دنیوی پشت پازد و از حاکمیت جهل و جور و فساد ،مردانه خارج شد .ای کاش که دراین روزها فارغ از هرگونه ظاهرپرستی و اغراق کاذب  بیش تر از گذشته به جوهره حرکت عاشورا و جانمایه اندیشه عیسی مسیح (ع) بیاندیشیم .

                                          خداحافظ  گل آقا ... 

دیشب درحال خواندن آخرین شماره از هفته نامه گل آقا بودم . در جای جای این نشریه بوی صفا ،محبت و ساده گی به مشام می رسید . آهنگ برخی اشعار طنز ، و بطورکلی ادبیات حاکم برآن (گفتمان ویژه گل آقایی !) بسیاری از خاطرات ۱۸ سال گذشته را در ذهنم زنده می کرد . یاد اون روزهای سه شنبه افتادم که همگی  بی صبرانه منتظر تولد یک شماره جدید از گل آقا و سوژه های جذاب  اون بودیم . به یاد مرحوم پدرم افتادم که بهتر از همه ما مفاهیم گل آقا را درک می کرد و به اون علاقه خاصی داشت . در دورانی که آنچنان اسمی از مطبوعات آزاد ، و شعار تحول خواهی به میان نبود ،این هفته نامه وزین ، هنرمندانه و بازبان شیرین طنز به انتقاد از اوضاع داخل و خارج از کشور می پرداخت . و  دربوجود آوردن موج جدی از ادبیات طنز سیاسی اجتماعی ،در تاریخ ادبیات ایران و ارتباط با توده ها ، انصافآ موفق بود . و به جرات می توان گفت  طنز گل آقا  عجین با خاطرات نسل ما است . (یادم میاد که در اردیبهشت ۸۵ مطلبی در این مورد نوشتم ). دیشب وقتی که به آخر صفحه رسیدم بغض گلویم را گرفت مخصوصآ زمانی که نامه خداحافظی پوپک صابری فرزند زنده یاد کیومرث صابری را خواندم ...  خیلی متاسف شدم از آنکه او خسته گی را بهانه توقف ادامه انتشار گل آقا عنوان کرد . بهرحال من در شرایط ایشان نیستم که بدانم چه می گذرد ! اما ای کاش  متولیان امر و همچنین دلسوزان و شیفته گان اهل قلم نگذارند که چراغ  تحریریه گل آقا به این زودی خاموش شود .

                          شمشیر خبرنگار قلم او است نه لنگه کفش !

 پرتاب لنگه کفش خبرنگار عراقی به ریس جمهور آمریکا هنوز هم حاشیه ها و بازتابهایی در درسطح رسانه های جهان دارد . دراین میان رسانه ملی کشور ما نیز در انعکاس اخبار مربوط  تکریم و ستایش آن بسیار فعال عمل می کند . علی رغم آنکه این حرکت خشمگینانه می تواند منتقدین خاص خود راهم داشته باشد اما رسانه ملی  بستری  در جهت نقد این اقدام فراهم نیاورده است ! ازسوی دیگر موضع گیری برخی از مسئولین نیز کاملآ درهمین راستا قرار دارد و با یک نگرش کاملآ حماسی به آن پرداخت می شود ! ... بدون شک هیچ انسان آزاده ای سیاستهای زیاده خواهانه آمریکا را در هیچ برهه از زمان تایید نمی کند .بسیار ساده انگاری است که اگر حاکمان فعلی آمریکا را منادیان واقعی حقوق بشر و آزادی خواهی بدانیم .از این رو اعتراض به سیاستهای آمریکا امری بسیار طبیعی است و نباید آن را اعتراض به دموکراسی خواهی معرفی کنیم و می بایست به خبرنگار عراقی حق داد که در برابر سیاستهای آمریکا معترض باشد . اما نکته حایز اهمیت دراین وادی نحوه مواجه با مخالفان و نوع اعتراض است . ای کاش خبرنگار عراقی با بیان ،قلم و استدلال فکری آنچنان که در شآن یک نیروی فرهنگی مسلمان است ، ریس جمهور آمریکا و سیاستهای او را به چالش می کشاند .   هرچقدر اگر احساس کنیم که حکام آمریکا به منطق و استدلال معتقد نیستند اما نباید جایگاه و رسالت خود را فراموش کرد .

                                           باشما هستم ...

خیلی ساده و بدون هیچ مقدمه بگوییم که امروز مصادف است با آغاز سومین سال فعالیت نوشتاری من در دنیای مجازی بواسطه راه اندازی این وبلاگ .شاید یکی از مهمترین انگیزه های من برای ورود به فضای الکترونیکی تداوم ارتباطات فکری و فرهنگی بود . دقیقآ در زمانی که  کیفیت تولید اندیشه و ارج نهادن به امر نقد دراکثر مطبوعات محلی (خوزستان ) سیر نزولی پیدا کرد . موقعیت را مناسب دیدم که نظرات و آرمانهای خویش را دراین عرصه نوین و فراگیر معرفی کنم . آنچنان که در برهه های مختلف زندگی با استعانت از ابزارهایی چون مطبوعات  ، سخنرانی  و تئاتر  همیشه  درصدد آن  بودم که  بدون هیچگونه محافظه کاری حرفم را بگوش دیگران برسانم ...در نظرمن یکی از نیازهای اساسی جامعه امروز ما تولید اندیشه است .این مهم هیچگاه در انزوا اتفاق نمی افتد و بدون شک مستلزم تضارب آرا و تعامل آزاد و سازنده با محیط است .ما هرچقدر هم که بضاعت فکری خود را محدود بدانیم ، چاره ای جز ارائه آنها نداریم و باید اذعان کرد که پویایی جامعه و نظام ما هم در گرو این اختلاف عقیده ها و نقد مسالمت آمیز  است . در خبرها خواندم که ایران یکی از کشورهایی است که  بیشترین وبلاگ نویسان جهان را دردل خود دارد . اگر خیلی خوشبینانه به این خبر توجه کنیم ، استنباط من است که برقراری ارتباطات فکری و فرهنگی با استعانت از تکنولوژی در میان جامعه ایرانی  مبدل به یک ضرورت شده است . اما در عین حال  امیدوارم که این نوع ارتباطات ذهن و نگرش انسانها را محبوس در تکنولوژی نکند  و یا به بیانی دیگر لطافت و گرمی ارتباطات انسانی همچنان محفوظ بماند ...   بهرحال  ورود به دنیای وبلاگ نویسی  را یکی از فصلهای ارزشمند  و پر مسئولیت زندگی خود می دانم و  امیدوارم  بتوانم که دراین وادی پرحرارت به یاری حق  و نظرات ارزشمند دوستان  بیش از پیش در خدمت مخاطبان عزیز باشم .