خدایا ! سرای محبت کجاست ؟
درسفر چند روز پیش هیات دولت به خوزستان شاهد صحنه هایی بودم که اشک هربیننده ای را سرازیر می کرد . مردم خونگرم خوزستان برای رفع مشکلات خود از نخستین ساعات صبح ، در محل رسیده گی به شکایات و تقاضاهای ویژه سفر هیات دولت جمع می شدند ونامه های خود را به غرفه های مخصوص هر وزارتخانه ( که معاونین وزرا در آنها حضور داشتند ) ارائه می دادند . نکته تاسف برانگیز در این میان شنیدن برخی فریادهای خشمگین از جانب مردم بود . می گوییم تاسف برانگیز ، نه بدلیل آنکه بخواهم مردمان عزیز خوزستان را فاقد شعور و ادب اجتماعی معرفی کنم . که به هیچ عنوان چنین نیست . هرچند که مهرتایید نیز بر هیچ رفتار غیرقانونی و تشنج آفرین نخواهم زد اما بهرحال هر انسان آزاده ای معتقد است که مردم حق دارند در دفاع از حقوق خویش و برقراری عدالت اجتماعی اعتراض قانونی خود را بنحوی ابراز کنند و دولتی که با شعار حمایت از توده های محروم فعالیت خویش را آغاز کرده است می بایست ظرفیت تحمل نظرات ملت و همچنین مکانیسم پاسخگویی عقلانی به آنها را در درون خود تقویت کند . وقتی می دیدم که مردمان صبور و خوش قلب خوزستانی همچنان درگیر محرومیت هستند بسیار نگران می شدم . هرچند که شاید در نگاه برخی مسئولین نمی توان دغدغه های مردم را منطقی محسوب کرد ! یکی مشکل اشتغال داشت ودیگری از نبود برق و آب و مسکن رنج می برد . و آن یکی جوانی خود را تقدیم به نظام خدمت رسانی کرده بود و امروز با چهره ای دردمند و بیانی مملو از صداقت مصایب خویش را با صراحت وساده گی برای متولیان امر شرح می داد و ... بدون شک اینان همان مردمی هستند که عاری از هرگونه بدبینی و پیچیده گی ، حاضرند در هرزمان جان وجهان خویش را تقدیم به میهن کنند .اما در این میان نکته ای که تاسف مرا برانگیخت فقدان احزاب و نهادهای مدنی فعال و مردمی بود . که جای خالی آنها در اینجا بسیار محسوس بنظرمی رسید . اگر در جامعه ما بستر حمایت از احزاب ( نظیر اعطای مجوز انتشار روزنامه و ... ) فراهم شود و نهادهای مدنی با حاشیه امنیت بتوانند ارتباط مستمر با توده های مردم برقرار کنند صد در صد به نفع دولت خواهد بود. چرا که احزاب بعنوان پل میان مردم و مسئولین از یکسو خواسته هاو مطالبات اقشار مختلف را دریافت می کنند و از سوی دیگر در جهت پیگیری آن خواسته ها در صورت لزوم به انتقاد مسالمت آمیز از دولت و کاهش قدرت آن اهتمام می ورزند . در اینصورت دیگر کمتر شاهد بیان خواسته های نامعقول ، فریادهای خشمگین و ایجاد تنش از جانب مردم و جوابهای سربالا از سوی مسئولین خواهیم بود . ای کاش که دولتمردان در میان شعارهای خود تبلیغ فرهنگ تحزب و حمایت از روزنامه های منتقد و مستقل را بیش از پیش مورد توجه قرار دهند.
