چپ دستی عالمی داره ...
عزیزانی که همیشه نسبت به وبلاگ حقیر لطف دارند ، به خوبی می دانند که من در این مجال کمتر به بیان خاطرات و یا احساسات شخصی و درونی خویش پرداختم (آنچنان که همگان شاهد هستند ، ارج نهادن به مسایل اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی کشور در اولویت قرار داشت ) . اما آنچه که در این مطلب می خوانید به لحاظ موضوع بسیار متفاوت تر از نوشته های پیشین است . حقیقتآ اشتیاق زاید الوصفی مرا وادار به نگارش چند خط ذیل کرد....
دیروز (۱۴ اگوست ) مصادف بود با روز جهانی چپ دستان ... از آنجا که حقیر نیز برحسب تقدیر در زمره این مجموعه ( چپ دستان ) قرار دارم . شایسته می دانم چند خطی در این وادی بنویسم... چپ دستی برای من یاد آور خاطرات بیشماری است ، شیرین ترین آنها مربوط به دوران دبستان ، مخصوصآ نخستین روزهایی که قلم در دست گرفتم است .زمانی که با نگاه متفاوت اطرافیان مواجه می شدم و حتی در مواقعی میان همکلاسی های خود احساس غربت می کردم ! به یاد دارم که خیلی از دوستان مرا تشویق به نوشتن با دست راست می کردند اما .... خلاصه بطور عجیبی این امر برای خودم جالب بودم ( شاید به خاطر تمایز از سایر دوستان !!! ) ، نوشتن ، شانه زدن ، خوردن و .... از جمله زحماتی است که دست چپ در طول سالیان زندگی ام متحمل شده است ... نکته جالت تر اینکه در زمان حضورم در زمین فوتبال ( از مسابقات آموزشگاهی تا رده های جوانان و تا امروز تیم هنرمندان ) در جناح چپ بازی می کردم و با پای چپ ضربه به توپ می زدم .... !! در طول تاریخ افرادی چون شکسپیر ، پیکاسو ، نیوتن ، انیشتن ، منتسکیو ، ابن خلدون و... از خانواده محترم چپ دستان بودند. البته امیدوارم که در روز حساب کارنامه اعمال هیچ انسانی در دست چپ آن نباشد ..شاید تکراری ترین جمله در و صف چپ دستان ، اشاره به هوش مثال زدنی آنها باشد . اما من دیالوگ به یادماندنی فیلم چپ دست ( ساخته آرش معیریان ) دلنشین تر و زیباتر می دانم دیالوگی با این محتوی : دست چپ به قلب نزدیک تر است تا به مغز ، به این خاطر است که چپ دستها بیشتر با قلب و احساسشان کار دارند ....
