اتحاد ملی و انسجام اسلامی ، دغدغه همگان
سال ۱۳۸۶ بنا به دستور مقام رهبری سال اتحادملی و انسجام اسلامی نامیده شد . با بررسی برخی وقایع سالهای اخیر کشورمان ، به جرآت می توان ایجاد برخی تنشهای کاذب ، بحرانها ، یکسویه نگری ها و افزایش شکافهای طبقاتی را زاییده سهل انگاری در توجه عملی به اتحاد ملی و انسجام اسلامی نامید .
بدیهی است آنچه در گام نخست اتحادملی را در سرزمینمان تضمین و تحکیم می کند ، تقویت روحیه اعتماد به نفس و فراهم آوردن بسترهای آزاد جهت ارائه نظرات مختلف ( در چهارچوب قانون ) ، شکستن خط مرزهای خودساخته وکلیشه های غیر موجهه ، احترام به نظرات مخالف و پرهیز از هرگونه حرکت خشونت آمیز در مواجهه با منتقدان و مخالفان و همچنین ارائه منش ناب اسلامی در رویارویی با ملت و انجام خدمات صادقانه به تمامی اقشار محروم است.
کشور عزیزمان در راه ارزشمند و دشوار توسعه متوازن و رفع عقبمانده گی های اقتصادی ، صنعتی و... نیازمند به تخصص های مختلف از سوی نیروهای دلسوز وکار آمد است .جناحی عمل کردن و برخوردهای حذفی با برخی مدیران متخصص ولایق ( به صرف داشتن عقیده متفاوت سیاسی با دولت ) ، ارتباط یکسویه با ملت ، تخریب چهرهای روشنفکر و گریز از نقد ، نمی تواند زمینه ساز وحدت و پویایی در جامعه باشد . به بیانی دیگر رمز وحدت ملی ، استفاده از تمامی ظرفیتهای فکری فرهیخته گان و دگر اندیشان و برقراری تعاملی دوسویه و پرسشگرایانه از سوی حاکمیت با همه آحاد جامعه است .
هر قلبی که برای ایران می تپد ، می بایست به شعار اتحاد ملی و انسجام اسلامی ، علاوه بر نظر رهبر انقلاب ، به عنوان یک آرمان ملی و خواسته گذشته گان ، نام آواران و شهیدان این مرز و بوم توجه جدی داشته باشد .
