توضیح : نگارش مطلب حکایت عشق به این پیراهن خاکی ، در روزهای آتی ادامه خواهد داشت
دوستداران جنبش دانشجویی بخوانند
۱۳ آبان ، تجربه ای خودجوش از نسلی مبارز
۱۸تیر ، مقاومت مدنی در برابر هجوم ضد مدنی
۱۶ آذر یادگار سه آذر اهورایی ...
به راستی که نمی توان نقش دانشگاه و دانشجو را در سیر تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران
نادیده گرفت ... ۱۶ آذر بهانیه خوبی بود که بتوانم شمه ای از دغدغه های خود را پیرامون دانشگاه و
موقعیت سیاسی دانشجویان در اوضاع روز سیاسی کشور بویژه جایگاه جنبش دانشجویی در پروسه
اصلاحات مورد ارزیابی قرار دهم . اما مشغله هایی چون فعالیت در انتخابات شوراها و همچنین
بروکراسی فرساینده اداری ، سعادت پرداختن به این مهم را در مناسبت ویژه ، از حقیر سلب کرد ....
(هر چند که فعالیت در انتخابات مذکور و راه اندازی ائتلاف جوانان اصلاح طلب اهواز در این فراخوان
ملی ، تجربه حقیر را درشناخت برخی از مدعیان به اصطلاح روشن اندیش !!! دانشجو افزون کرد)
اگر بخواهم دغدغه خود را به اختصار پیرامون جنبش دانشجویی در برهه فعلی بیان دارم ، می بایست
اشاره ای به خطر خروج این جنبش از آرمانهای اصیل و ارزشمند آن در زمان حال داشته باشم .
آنچه را که جنبش دانشجویی را تا مرز نابودی می کشاند چیزی جز حرکات احساسی بدور از عقلانیت
و عدول از معرفت و دینداری نیست . امروزه در مواقعی احساس می شود که شور دانشجوی عاری از
شعور شده و حرکات افراطی و دین ستیزانه جای پروسه آگاهی بخشی و اقتدار گذشته دانشجویان
اصلاح طلب را اشغال کرده است !!
شهید حسین علم الهدی، رزمنده ای بر خواسته از جنبش دانشجویی
در فضایی که محافظه کاران و دشمنان خرد واندیشه در راه بدنام ساختن جریان اصلاحات از هیچ تلاشی
دریغ نمی ورزد ، برخی از مدعیان حرکت دانشجویی به راحتی آب به آسیاب آنها می ریزند .
گویی که این گروه از دانشجویان بدنبال هرنوع از آزادی هستند ، به غیر از آزادیهای فکری و سیاسی !!
امروزه حرکت آگاهانه دانشجویان می تواند روح تازه ای در کالبد جنبش دموکراسی خواهی و توسعه
طلب ایران بدمد ، به شرط آنکه نخست دانشجو هویت سیاسی خود را بطور واقع بینانه و خارج از
هرگونه احساسات کاذب مورد بازشناسی قرار دهد و سپس نقطه اتصال خود به جامعه را شفاف و
ترمیم سازد . دانشجوی آگاه و متعهد باید بداند که تنهاراه زدودن تباهی ها ارج نهادن به حرکت
جنبش اصلاحات است . دین ستیزی، دشمنی آشکار با انقلاب و بیگانه پرستی نمی تواند صفات
یک دانشجو ی روشنفکر و مهین دوست باشد . بدیهی است که انسداد فضای دانشگاهها و تبعیضات
آشکار در درون این مجموعه علمی ، جهتگیریهای سیاسی و فکری دانشجویان اصلاح طلب را با نوعی
رادیکالیسم همراه می سازد اما شجاعت توام بادرایت می تواند دراین وادی حرکت اصلاح طلبی
دانشجویان را متمایز از هرگونه شیطنتهای کاذب کند . آنچنان که در سالهای نه چندان دور دانشجویان
متعهدی چون فاطمه حقیقت جو ، میثم سعیدی ، علی تاجرنیا و سید علی اکبر موسوی خوینی چنین
راه ارزشمندی را با شجاعت و تعهد پیمودند.
