بعد از شهیدان ما چه کردیم ؟!
هرگاه از هشت سال دفاع مقدس سخن، تحلیل و یا خاطره ای نزد نسل امروز
ذکر شود ، بدون شک با پرسشهای عمیق و پیچیده ای روبرو می شویم
که اندکی تفکر در این پرسشها ، ما را با واقعیتهای جامعه امروز و ذهنیت
حاکم برآن پیرامون دفاع مقدس آشنا می کند ....
عد ه ای دفاع مقدس را افتخار ، عده ای دیگر فرصت سوزی ، عد ه ای دیگر
تباهی و خشونت بی ثمر و .... قلمداد می کنند . اما در نظر حقیر هشت
سال دفاع مقدس جلو ه ای روشن از آرمانخواهی و رشادت یک ملت
آزاده در برابر تجاوز ناجوانمردانه بیگانه گان به خاکی عزیز و با تمدنی غنی بود .
باید اذعان داشت که اعمالی چون جنگ و خونریزی در تفکر هیچ انسان خردمندی
نمی توانند نمادی از آرامش و زیبایی باشند . اما در عین حال دفاع از ناموس ووطن
و مواجهه جوانمردانه با دشمنان مهاجم ، هم ریشه در فرهنگ حماسی ایران دارد و
هم برآمده از منش آسمانی پیامبران و امامان معصوم است ....
اگر در زمان حال ، به یاد دفاع مقدس با عناوین مختلف سمینار و جشنواره برگزار می کنیم ،
باید توجه داشت که هدف اصلی مامیبایست تقدیس از جوانمردی ، غیرت و عشق به ایران و
اسلام باشد و نه ستایش جنگ و خشونت ...
اما پرسش اصلی این مطلب ، براستی بعد از شهیدان ما چه کردیم ؟
آیا با راه و آرمان شهیدان بخوبی آشنا هستیم ؟ ... آیا می دانیم که تحقق آزادی
یکی از اهداف اصیل شهیدانمان بود ؟
پس تا چه اندازه به منتقد و مخالف خودمان فرصت ابراز عقیده داد ه ایم ؟
آیا با نام دفاع از ارزشهای شهیدان ( البته به دروغ ) ، حمله وحشیانه به تجمعات
مردمی، ظلم به راه شهیدان نیست ؟
آیا انتصاب آرمانهای شهیدان به یک جریان خاص سیاسی و تخریب شخصیت
رقیب با سو استفاده از این عنوان ، مصادره ارزشهای شهیدان بحساب نمی آید؟
اگر امروز عموم ملت از نام شهیدان به نیکی یاد می کنند ، بدیهی است که آنان را
نمادی از شجاعت و ایثار می دانند و تا ابد به وجود آنها افتخار خواهند کرد .
روشنفکران ، دانشجویان و اصحاب قلم بخوبی می دانند که تفکر شهادت و حماسه
متعلق به یک جریان خاص نیست بلکه زاییده قلبی است که برای این میهن و شریعت
می تپد ...
