تئاتر غیر سیاسی را تعریف کنید !!!
دوست عزیزی معتقد است که آمیزش تئاتر با سیاست ، به آمیزش نفت با آب شبیهه می ماند !
بدین معنا که این دو مقوله هیچگاه نمی توانند در کنار هم سازگاری داشته باشند .
بارها و بارها ، متاسفانه از زبان اهالی تئاتر این جمله را شنیدم که : ما را چه به سیاست !!! ...
به عقیده من جمله مذکور چیزی جز یک خود فریبی نیست . افرادی برای پوشاندن ضعف اطلاعاتی و
عدم قدرت شناخت خود، و از سویی دیگر افرادی برای خاموش نگه داشتن اذهان و افکار هنرمندان ،
تئاتر و سیاست را تافته جدا بافته از هم معرفی می کنند !!!
در نتیجه سیاسی بودن و یا سیاسی دانستن ، برچسب مناسبی است برای به انزوا کشاندن و
یا تحقیر و تخطئه برخی آثار و صاحبان آن ...!!!
جهت پرادختن به این موضوع توجه مخاطبان محترم را به دونکته جلب می کنم :
۱. نکته اول : هدف من از نگارش این مطلب دفاع از یک جریان خاص نیست . بلکه دفاع از ماهیت اصلی
هنر تئاتر است . چرا که بررسی آثار و تاریخ ادبیات نمایشی مبین نقش سازنده هنر تئاتر در بسیاری
از جریانهای اجتماعی و فکری است . من به جرآت می گویم که تئاتر غیر سیاسی وجود ندارد . در برهه
کنونی هم اگر به مطالعه کم حجم ترین اثر نمایشی بپردازیم ، با زهم رد پایی از معضلات و مسائل
اجتماعی وسیاسی در آن بخوبی پیدا است . ( در مواقعی ممکن است این رد پا بسیار کم رنگ باشد )
بعنوان مثال در نمایشهایی با موضوعات دفاع مقدس ، خانواده ، اعتیاد ، رسوم ایلی و قومی و حتی
در برخی نمایشهای کودک و نوجوان هم این ردپا مشهود است . پس عزیزان لازم است کمی به گفته
خود بیاندیشند ...
۲.نکته دوم :
بر خلاف بر خی از عزیزان که باافراد صاحب فکر و ایده سیاسی در محیط تئاتر به مانند انسانهای جزامی
برخورد می کنند ، معتقدم که که تعلق خاطر یک هنرمند تئاتر به یک حزب سیاسی نمی تواند او را از
رسالتش دور کند . در نظر من هنرمند تئاتر می تواند عضو هر حزب سیاسی باشد و حتی باید آزادی
لازم را جهت اتخاذ دیدگاه سیاسی و حزبی خود در اثر نمایشی را هم داشته باشد .
مسلم است که دفاع از چنین آزادیهای فکری که از آرمانهای اصیل انقلاب اسلامی ایران است ،نمی تواند
به عنوان دفاع از بی بند باری و زیر پا گذاشتن ارزشها ی ملی و مذهبی قلمداد گردد.
به اعتقاد حقیر آنچه که می بایست از محیط تئاتر برای همیشه محو شود ، سیاست بازی و یا همان
ضد و بندهای کاذب است و نه داشتن بینش سیاسی .
به بیانی دیگر می توان گفت : دیدگاه حزبی و جناحی نباید در مدیریت تئاتر دخیل باشد بنحوی که
تفکر مخالف آنها تا ابد در پشت درهای بسته بماند.
مدیران تئاتر می بایست با پرهیز از سیاست بازیها و سلیقه ای عمل کردن ، مانع از انزوای هنرمندان
کارآمد و ایجاد شکافهای غیرموجهه در محیط تئاتر شوند .
