عرفان، آزادی، برابری

      پیام آور خوبی ها......

نامگذاری سال ۸۵ ، به نام سال پیامبر بزرگوار اسلام حضرت محمد (ص ) ، فرصت خوبی است برای

شناخت هرچه بهتر ارزشهای والا و معنوی زندگانی  آن حضرت و الگو پذیری از آنها در دنیای امروز  و

یادگاری گرانمایه برای نسل فردا...

بدون شک درک صحیح از سیره معنوی رسول اکرم ( ص ) مستلزم شناخت ابعاد مختلف شخصیت

عظیم الشآن آن فرستاده امین خداوند ، خواهد بود و با تنگ نظری و پرهیز از مطالعه عمیق نمی توان

در این راه ارزشمند کوچکترین قدمی برداشت...

آغاز رسالت آسمانی پیامبر اعظم (ص) از دل جماعتی سنگدل ، خرافاتی ، مستبد و دریک کلام جماعت

سیاه آن دوران بود.....

                                                                                              (( نیچه ))

                         تنها صدا است که می ماند.....

امروز مصادف است با سیزدهمین سال شهادت سید مرتضی آوینی . به همین مناسبت

می خواهم در این مجال ، چند سطری از آن هنرمند فقید بنویسم... بی آنکه بخواهم  از

منظر سیاسی آوینی را متعلق و منحصر به یک جریان خاص بدانم...

آوینی دانش آموخته رشته معماری اما شیفته دنیای تصویر بود... یکی از مشخصه های بارز 

و ارزشمند این هنرمند شهید تسلط بر آسیب شناسی جریانهای فکری و فرهنگی است......

او در آثار نوشتاری اش از تعهد هنر و هنرمند در دنیای امروز و بازشناسی هویت خویش سخن

می گوید... چهره ای از هنر اصیل را ترسیم ، و چالشهای پیشروی آن را بیان می کند....

آوینی مدتی هم به عنوان مدرس ، در مرکز آموزش فیلمسازی هم تدریس کرد. مستند روایت فتح

اثر جاودان آوینی است که با صدای دلنشینش لحظات غرور ملی در خلق حماسه های هشت سال

دفاع مقدس را روایت می کند...امروز بعد از گذشت سیزده سال از شهادتش ( به هنگام تولید فیلم )

هنوز هم صدای او برای ما  گرم و خاطره انگیز  است...می دانم آوینی هم عاری از اشتباه نبود.. اما

او نیز همانند هر هنرمند صاحب فکر  دیگر افتخار بزرگ این سرزمین است... و هیچ جناح و تفکر خاصی

حق انحصار تفکرات روشن او و سو استفاده از آنها را ندارد...... روانش شاد و یادش گرامی باد....

برگ درختان سبز در نظر هوشیار   هر ورقش دفتریست معرفت کردگار

                                                                                                                            ( سعدی )

               با مخاطبهای آشنا....

دوست عزیزی ازمن ایراد گرفت که چرا وبلاگ شما صد در صد سیاسی نیست ؟ ! و همچنین

از من خواست که به وبلاگهای سیاسی هم سر بزنم و از اوضاع واحوال اونها جویا بشم . واقعآ

من منظور سیاسی عمل کردن و یا سیاسی نوشتن را در وادی رسانه های الکترونیکی مثل این

وبلاگ نمی دونم!! وقتی به برخی از وبلاگهای به اصطلاح سیاسی نگاه می کنم ، واقعآ تاسف

میخورم که آن عزیزان وبلاگ نویس حتی از الفبای علم سیاست بی اطلاع هستند . وتنها سوار بر

اریکه احساسات و موجسواریهای کاذب مطالبی را وارد وبلاگ میکنند...!!

هم آنهایی که اسیر تفکرات متحجرانه قرون وسطایی هستند وبا استعانت از منطق کور اصلاح طلبان را

مورد ناسزا قرار میدهند و اصلاح طلبی را برابر با کفر میپندارند !! و هم آن کم سوادان موج سواری که

با یاری تفکرات سلطنت طلبی ،دین ستیزی ویامارکسیستی  به اسم سیاسی نوشتن  ودفاع از آزادی،

 ،هویت خویش را زیر سئوال میبرند و تیشه به ریشه اصلاح طلبی میزنند...